NINO DONZELLI (ÞEF, PÝYANO, AKORDEON) (10.01.1929 - 10.04.1994) VE HAPPY BOYS (1947'de Happy Boys grubunun kurucusu):
1940'da piyano öðretmeni Feraboli'den aldýðý derslerle müzik ve akordeon eðitimine baþladý ve 11 yýl boyunca eðitimine devam etti. Sonra Parma'daki "Arrigo Boito" Konservatuarý'ndan piyano bölümünden mezun oldu.
14 yaþýnda alto saksafon çalan aðabeyi Bruno ile "Lampo" ikilisini oluþturdu.
1947 yýlýnda "Happy Boys" grubunu kurdu. Ýlk kadro ceviz piyanosuyla Mario Dalla Noce, saksofon ve klarnette Propino Scaglia, kontrbasta Quinto Galletti, davulda Carlo Allegri ve akordeonda Nino Donzelli'den oluþuyordu.
Sonradan kadroya ve çalýþmalara katýlanlar: gitarda kardeþi Renzo, piyano ve vibrafonda Giorgio Levi.
Tüm Kuzey Ýtalya boyunca çaldýktan sonra 1954 yýlýnda ünlü Henghel Gualdi orkestrasý ve Peppino Principe orkestrasýndan sonra üçüncü orkestra olarak RAI'nin "La bacchetta d'oro Pezziol" programýna dahil oldular.
1955'te Bruno Canfora, Fred Buscaglione ve Renato Carosone gibi benzer orkestralara raðmen ve ünlü akordeon virtüözü Peppino Principe'yi bir nebze bile aratmayacak þekilde o tarihe kadarki baþarýlarý onlarý, ikinci sýraya yerleþtirecekti.
Ertesi yýl, Nino ve ekibi yurtdýþýnda maceraya atýlmak üzere yola koyuldu: Türkiye, Sudan, Kuzey Avrupa, Ýskandinavya, Fransa, Lüksemburg, Norveç ve Finlandiya.
Türkiye'den henüz geri döndüðü 1958'de genç bir kýz Nino'nun kapýsýna gelerek "Ben Mina ve þarký söylemek istiyorum" deyince Nino kýzýn büyük yeteneðini farketti ve onu kendi orkestrasýnda þarký söylemeye davet etti.
Daha sonra Mina'lý grup, Yahudi asýllý Mýsýrlý menejer David Matalon ile anlaþarak ilk 45'liklerini çýkarmaya baþladý: When, Bop-a-lula, Malatia, Non partir, You are my destiny ve diðerleri.
Hemen ardýndan Happy Boys Türkiye'de bir turne çýktý (1960). Ancak Mina'nýn uluslararasý üne kavuþmasý öncesi bu dönüm noktasýnda babasý orkestrayla Türkiye'ye gitmesine izin vermedi. Nino, sonra Fausto Coelli'yi gruba davet etti.
1960 yýlýnýn Ankara’sýnda Melodi Dergisi’nin düzenlediði ve geliri Hazine’ye baðýþlanan konser ise dönemin topluluklarýný toplu olarak gözlemlemek için ideal bir konserdi.
2 Temmuz 1960 tarihinde, saat 18.30’da Büyük Sinema’da düzenlenen konserde Türk ve ülkemizde bulunan Ýtalyan topluluklarý dönemin ambiansýný yansýtan çalýþmalarýyla canlý performansýn ruhunu 37 yýl ötesinden arþiv tarayýcýlarýna gönderiyorlardý.
Ýtalyan Orkestralar kervanýndan biri olan Enzo Bruni’nin solistlik yaptýðý Pampanini Orkestrasý Marina, Romantica, Granada, Giamacia, Birdland, Body And Soul þarkýlarýný yorumlarken, Ankara’nýn en popüler “ecnebi” orkestrasý Happy Boys, Micio’nun solistliðinde "La Cansone Di Orfea", "Luna Caprese", "Ali Baba-Folle Banderuola", "Love In Portofino", "Forget Me", "Tinteralla Di Luna" þarkýlarýný seslendirdiler.
1960'ta Ankara'da solist Micio ile Happy Boys'un performanslarý:
Nino, grubunu neredeyse dünya çapýnda üne kavuþtuktan hemen sonra 1973'te daðýttý. Ancak etkinliklere devam etti. Nino, Jazz Cremona adýyla okul kurdu. Okulundan özellikle Brescia bölgesinde etkin Roberto Cipelli, Sandro Gibellini, Riccardo Bianchi, Pierluigi Alessandrini, Carmelo Tartamella Mauro Slaviero gibi deðerli öðrenciler yetiþtirdi. En iyi öürencilerinden oluþan baþarýlý "The Swingers Big Band" ve "Bourbon Street dixie band" orkestralarý Kuzey Ýtalya'da hala daha etkindir.
Bu arada Nino, Boston'daki Berklee okul kurucularýný tanýmaktaydý. Onlarla temasa geçerek eðitimine devam edip caz müzikte diploma aldý.
Ýtalya'nýn her yerinden gelen öðrencilere armoni ve aranjman (=düzenleme) dersleri verdi.
"Sofonisba Anguissola" isimli Bilim Enstitüsü'nde, kendini adadýðý piyano ve gitar üzerine dersler verme fýrsatý oldu.
Giorgio Levi ile birlikte düzenli olarak S.I.A.E.'de tescilli onlarca þarký besteledi.
Onun, idolü Gorni Kramer ve George Shearing grubundan ilham aldýðý "grup içindeki" uyum geliþimindeki kiþiliðiyle ve çeþitli þarkýlarý icrasýndaki büyük müzikalitesi ve duyarlýlýðý sayesinde "in scatola" tabir edilen sound ile akordeon çalmada özel bir tarzý vardýr.
GIORGIO LEVI (PÝYANO, VÝBRAFON, VOKAL) (20.12.1921 - 25.01.1998) :
1948 yýlýnda Cremona'daki "La Provincia" gazetesinde bir gazeteci ve müzik eleþtirmenin, Happy Boys grubundan Nino Donzelli ile yaptýðý ve gazetede yayýmladýðý makalesine göre, piyanist, vibrafonist ve vokalist olarak iþe alýndý ve ayrýldýðý 1973'e kadar grupta kaldý.
Milano'daki "Giuseppe Verdi" Konservatuarý piyano bölümünden mezun oldu. Nino ile yüzlerce þarký besteledi ve Sudan, Finlandiya, Ýsveç, Norveç, Ýsviçre, Türkiye'deki çeþitli turneden sonra Ýtalya'ya döndü. Cremona'daki "Sofonisba Anguissola" Bilim Enstitüsü'nde piyano dersleri verdi. Italdisc e Broadway adýndaki kayýt stüdyosu sahibi, 1958'de Mina'ya ilk 45'liklerini de yapan, Yahudi asýllý Mýsýrlý iþ adamý David Matalon ile yakýn arkadaþ idi.
RENZO DONZELLI (ELEKTRO GÝTAR) :
Aðabeyi Nino'nun gözetiminde müzik eðitimi almaya baþladý. Akordeon'un temellerini öðrendikten 12 yýl sonra, büyük usta Umberto Sterzati'den klasik gitar eðitimi almaya baþladý. Ünlü caz gitaristi Luciano Zuccher ile modern gitar çalýþmasý mevcut.
Usta Mauro Storti yanýnda eðitim gördükten sonra gittiði Piacenza'daki "G. Nicolini" Konservatuarý'ndan gitar öðretmeni olarak mezun oldu. Sonradan Nat "King" Cole Trio olarak ünlenen üçlüden biri olan büyük caz gitaristi Oscar Moore ile temasa geçerek bir kursuna katýldý. 1949 yýlýnda Giorgio Levi ile birlikte kardeþi Nino'nun grubuna katýldý.
18 yýl boyunca 1968 yýlýna kadar devam ettiði "Happy Boys" grubunda kaldý.
Gezgin bir müzisyen olarak kariyerinin sonunda, Cremona'da yerleþti ve 1982 yýlýna kadar "Sofonisba Anguissola" yerel Bilim Enstitüsü'nde klasik ve modern gitar dersleri verdi. Kardeþi Nino'nun da yardýmýyla, kendini adadýðý caz gitar konusunda bir de kurs verdi.
1957 yýlýnda Ýtalya'da, dünyanýn en önemli gitaristlerinin de katkýlarýyla destek olduðu "The guitar jazz" adýnda caz gitar konusunda ilk magazin dergisini kurdu.
1967 yýlýndan itibaren, Pionieri, Patrizi Folk ve diðerleri gibi yerel olarak tüm Ýtalya'da çalacak olan birçok dans grup ve orkestralarý yarattý.
Bugün özel gitar ve piyano dersleri vermekte ve kendi ikilisi ile faaliyet göstermektedir.
Ne zaman TV'lerde Mina ve Happy Boys programý yapýlýrsa otomatikman o, Happy Boys yýllarýnýn tek tanýðý olarak davet edilmekte.
GIACOMO "MICIO" MASSEROLI (KONTRABAS VE VOKAL) (07.06.1928 - 25.07.1991) :
1952 yýlýnda Happy Boys ile þarký söylemeye baþladý ve grupta 1964 yýlýna kadar kaldý.
Þarký söylerken çok güçlü ses deðildi belki ama çok duyarlý okurdu. Öyle ki, dinleyicileri onun melodik sesinden, sempatisinden ve iletiþiminden haz alabilirdi.
Beatles grubunun ortaya çýkmasýndan hemen sonra, onlarýn çok modern þekilde kendilerini ortaya koyduðunu ve artýk yüksek kitlesel performanslar gösterdiklerini dikkate almasý nedeniyle kariyerine son verdi.
Müzik kariyerinin ardýndan SAI isimli sigorta þirketinde uzman olarak çalýþtý.
Müziði tamamen býrakmadý. Nitekim geçen yýllarda Pieve d'Olmi'de "genis" band isimli orkestrada çaldýðý görüldü.
FRANCO NEVA (DAVUL) (18.07.1937 - 07.02.2006) :
Akordeon okuduktan sonra büyük bir müzikalite ve mükemmel bir ritm duygusuyla müzisyen kendini bateriye adamýþtýr.
Türkiye'den ilk dönüþü olan 1959 yýlýnda Fausto Coelli yerine Happy Boys grubuna katýldý.
Türkiye'nin ikinci dönüþünde, o yýlýn Ekim ayýnda, Mina'nýn "My crazy baby and I want to know why" isimli 45'lik kaydýnda bulundu.
Togni Sirki'nde Happy Boys eþliðinde Mina'nýn sahne aldýðý gösteri unutulmaz idi.
Sahnelerden ayrýldýktan sonra yerel gruplarda (örneðin vedi Crusaders'da) çalmaya devam etti. Zaman zaman Mina'nýn da uðrayýp alýþ veriþ yaptýðý, çerçeve ve basýlý malzemeler satan, kentte çok popüler bir de dükkan açtý. "Nevart" isimli bu dükkan ölümünden sonra ayný zamanda müzisyen de olan iki oðluna geçti.
YILLAR ÝÇÝNDE GRUPTA GÖREV ALAN DÝÐER MÜZÝSYENLER:
Mario Dalla Noce (piyano), Giazzi Valentino ve Charles Bertini (trombon ve kontrbas), Mario Bertoni, Scaglia Propin ve Lino Pavesi (saksafon-klarnet), Louis "Bigio" Ruggeri (trompet), Fausto Coelli, Carlo Allegri, Carlo Pizzamiglio ve Guido Mombrini (davul), Alfredo Sclavo (elektrik bas ve vokal), Simo Nygren (Bas), Mario Arigoni ve Quinto Galletti (kontrbas)
Türkçeye çeviri: M.Hakký Güvenç (turkpopmuzik.net editörü)
Kaynak (Ýtalyanca)
TrkPopMzik.Net
Kronoloji (Yllar)
